Race Report UCI BMX SX round 2:

UCI BMX Supercross round 2 at Papendal, Holland: Great event, Olympic replica track, many riders and a lot of spectators, excited to race for a home crowd, broken handlebar… The organisation at Papendal did a great job for their first ever UCI BMX Supercross. They had everything under control and the track, stands, VIP areas etc looked amazing! In my opinion by far the best organized race ever.

On Thursday the first practice kicked of for the men. Because Papendal is my hometrack, I know what to expect, but I could see that many other riders had some problems to get used to this new level of BMX. The heavy wind gusts at Papendal didn’t make it easier for everyone… During practice I felt pretty confident, but like everybody else I had some hard time duo the wind. Many riders crashed, but luckily most of them could walk of the track by them self. As we are coming closer to time trials, I got more and more excited to race in front of a big home crowd.

On Friday the pressure was on, cause 120 riders had to race time trials one by one to qualify themselves at the top 64 riders for the race on Saturday. My first lap during time trials didn’t go the way I planned. I made some mistakes on the first straight, so I was missing some speed into turn one. At the finish line I was still able to get the 2 nd fasted time, but I wasn’t happy at all. Top 16 guys had to race another time trial for the overall ranking and Olympics points for their country. I was looking forward to do better and get the fasted time. My time improved a lot, but I still made some small mistakes and got 2nd again behind Jelle. We we’re the only guys getting under 40seconds, but I was still disappointed because I knew I could do better than this… Anyway, getting a first and second place during time trials is very important for Olympic points for our country, so we did a good job.

On Saturday the fans showed up big time! Many of my family and friends we’re there, so I want to show them what I’m able of. During practice I already could hear the fans cheering, so that was a great feeling for me! Unfortunately my race ended up really quick… I won my first moto quite easily, but when I was leading moto 2 my handlebar suddenly breaks and I took a very hard crash. When I get awake at the first aid table I couldn’t remember anything of my crash, the only thing I was worried about was my jaw… I broke my jaw a few years ago and I had the same feeling again. Doctors told me it was in the right position, but my face hit the ground very hard, because my helmet and neck brace is torn on several pieces. Right now I’m having a concussion and my body is a wreck. I feel pain everywhere and I still want to make a scan of my head, to make sure everything is okay. I’m very disappointed about ending my weekend like this, especially because it wasn’t my mistake. It will take some time to get back on the bike and trust my handlebar again. My goal is to be back at the World Championships in Copenhagen. I’d like to say thanks to my fans, my team, the organisation at Papendal and my sponsors for a great support. I’ll be back…

 

———————————————- In het Nederlands

Wedstrijdverslag ronde 2 van de UCI BMX SX:

De UCI BMX Supercross ronde 2 op Papendal: fantastisch evenement, Olympische replica baan, veel rijders en bezoekers, gaaf om voor eigen publiek te fietsen, stuur afgebroken… De organisatie op Papendal had het prima voor elkaar, zeker als je bedenkt dat het de eerste keer is dat zij een UCI BMX Supercross organiseerde. Ze hadden alles onder controle en de baan, tribune en VIP tenten zagen fantastisch uit. Als je mijn mening vraagt, was dit de best georganiseerde BMX wedstrijd aller tijden. Donderdag kon iedereen voor het eerst trainen op de baan. Omdat Papendal een soort van thuisbaan is voor mij, wist ik natuurlijk wat ik kon verwachten. Ik zag aan de meeste tegenstanders dat zij veel moeite hadden om aan deze baan, met dit niveau te wennen.

Eerlijk gezegd maakte de zware windvlagen het er ook zeker niet makkelijk op… Tijdens de training ging bij mij alles goed en ik voelde me zelfverzekerd. Zoals iedereen had ik ook veel last van de wind, dat veroorzaakte veel valpartijen, maar gelukkig stonden de meeste weer zelf op. Hoe dichter we bij de tijdrit kwam des te spannender het werd om thuis voor eigen publiek te fietsen. Vrijdag was het zo ver, van de 120 mannen gingen er maar 64 door naar de wedstrijd op Zaterdag. Mijn eerste rondje tijdens de tijdrit ging niet echt zoals ik me had voorgesteld. Ik maakte wat foutjes op het eerste stuk waardoor ik was snelheid mistte bij het ingaan van bocht 1. Op de finish was ik uiteindelijk de op één na snelste, maar ik was gewoon niet blij met mijn rondje. De beste 16 mannen mochten een tweede tijdrit fietsen voor een apart klassement en voor Olympische punten per land. Ik keek er natuurlijk naar uit om een beter rondje te fietsen en de snelste te zijn. Mijn tijd wist een stuk te verbeteren, maar ik had nog een paar kleine foutjes waardoor ik weer op één na de snelste was.

Deze keer was Jelle een tikkeltje sneller als mij, maar wij waren samen de enige twee die onder de 40sec wisten te duiken. Persoonlijk was ik nog steeds teleurgesteld, want ik weet gewoon dat ik beter kan dan wat ik had laten zien… Maar goed, een eerste en tweede plaats voor Nederland tijdens de tijdrit was natuurlijk al super en tevens belangrijk voor de Olympische punten voor ons land. Zaterdag was er een grote opkomst van BMX supporters. Veel van mijn familieleden en vrienden zaten op de tribune, dus ik wilde graag laten zien wat ik in huis had. Tijdens de training hoorde ik de fans ons als Nederlanders al goed aanmoedigen, dat was een geweldig gevoel.

Jammer genoeg was wedstrijd voor mij snel afgelopen… Ik wist mijn eerste manche vrij makkelijk te winnen, maar toen ik in de tweede manche weer op kop fietste, brak opeens mijn stuur af en ik maakte een flinke smak tegen de volgende bult. Toen ik wakker werd op de EHBO tafel wist ik niks meer van de valpartij, het enige waar ik me toen druk om maakte was mijn kaak. Deze heb ik een paar jaar geleden al gebroken gehad en het voelde nu ongeveer hetzelfde als toen… De doktoren vertelde me dat alles nog op de juiste plek leek te zitten, maar dat ik wel zeer hard met mijn gezicht tegen de grond ben geklapt, want zowel mijn helm als nekbrace is op meerder plekken gescheurd. Op dit moment heb ik nog last van een hersenschudding en is mijn lichaam op veel plaatsen pijnlijk.

Aangezien ik nog behoorlijk wat last heb van mijn kaak, zal ik daar nog een CT-scan van laten maken zodat we zeker weten dat alles goed zit. Ik ben natuurlijk erg teleurgesteld dat het weekend zo is verlopen, zeker omdat ik hier zelf niks aan kan doen. Het zal wat tijd kosten om weer 100% fit te worden en mijn materiaal weer te vertrouwen, maar ik kom terug en ga me nu concentreren op het WK in Kopenhagen. Uiteraard wil ik even mijn fans, mijn team, de organisatie op Papendal en mijn sponsoren bedanken voor hun steun!